Το 2012 ξεκίνησα να ζωγραφίζω παραμύθια πάνω σε παπούτσια, μια δουλειά που με ενθουσίασε τόσο πολύ που ζωγραφίζω από το πρωί ως το βράδυ. Η ιδέα αυτή ξεκίνησε από μια εικόνα. Στο μετρό της Αθήνας κόσμος πήγαινε κι ερχόταν κι όλοι με τα κεφάλια κάτω, σκυμμένοι, ο καθένας στις δικές του σκέψεις και στα δικά του προβλήματα.

Τότε φαντάστηκα πως αν όλοι φορούσαν ζωγραφιστά παπούτσια η ζωή τους θα γινόταν πιο φωτεινή, πιο αισιόδοξη και χρωματιστή. Κοιτώντας κάτω ένας άνθρωπος κι αντικρύζοντας τόσα χρώματα, τι στο καλό, ένα χαμόγελο θα ζωγραφιζόταν στο πρόσωπο του και θα έβλεπε τη ζωή του με μεγαλύτερη αισιοδοξία. Αυτός είναι λοιπόν ο στόχος μου. Φορώντας τα παπούτσια Nadeen γίνεσαι ελαφρύς και πετάς!

Πως βρήκα το όνομα Nadeen; Προσπαθούσα πολύ καιρό να αποφασίσω τι όνομα να δώσω στα παπούτσια μου. Έπρεπε να έχουν ένα όνομα…αλλά κανένα δε μου ταίριαζε. Μέχρι που άναψε ένα φωτάκι στο κεφάλι μου και άρχισα να χοροπηδάω από χαρά!

Θυμήθηκα την πρώτη πρώτη λέξη που είπε ο γιος μου όταν ήταν ενός έτους συνήθως όποτε σκόνταφτε ή το βράδυ πριν κοιμηθεί και λέγαμε γελώντας οτι είναι το όνομα του άγγελου του, που τον προσέχει!

Νάντιν νάντιν…φώναζε κι εμείς κοιτούσαμε δεξιά αριστερά μήπως και δούμε κανένα φτεράκι να αιωρείται!

Έτσι λοιπόν – με την άδεια του άγγελου του – τα παπούτσια μου πήραν το όνομα του: Nadeen. Και τελικά ο άγγελος Nadeen έδωσε και το όνομα του σε όλες τις δημιουργίες μου.